Aktualności

Z ogromną radością zorganizowaliśmy w naszym Domu Dziennej Pomocy im. Św. Ojca Pio w Brzezinach kolejne spotkanie z cyklu „Senior w Podróży”, podczas którego nasza społeczność przeniosła się na słoneczną Kubę. Był to dzień pełen kolorów, muzyki, ciekawostek o kulturze wyspy oraz wspólnej zabawy, która wprowadziła wszystkich w wyjątkowy, radosny nastrój.

Nie zabrakło także kubańskich smaków — lokalnych potraw, orzeźwiających napojów oraz egzotycznych, które pozwoliły poczuć klimat tej niezwykłej wyspy. Dużo radości przyniosły również wspólne tańce, które rozruszały całe towarzystwo i wywołały wiele uśmiechów.

Dziękujemy wszystkim za obecność i wspólnie spędzony czas!

W ostatnim czasie zaprosiliśmy mieszkańców naszego domu w kolejną podróż w ramach cyklu „Senior dookoła świata”!

Tym razem wybraliśmy się na krajobrazowe Wyspy Brytyjskie – Anglię, Szkocję, Walię i Irlandię Północną.

Przy degustacji angielskiego Earl Greya i Scones z dżemem odkrywaliśmy tajemnice Big Bena, pałacu Buckingham, słuchaliśmy legend o zamkach Szkocji i walijskich smokach, a także zwiedzaliśmy tradycyjne brytyjskie puby.

Nowe miejsca na trasie Seniora dookoła świata zaliczone! Do zobaczenia w trakcie kolejnych podróży.

Senior dookoła świata - Grecja w domu w Dziennym Domu Pomocy im. Św. Ojca Pio w Brzezinach

W naszym cyklu Senior Dookoła Świata wybraliśmy się w kulturalną, historyczną i kulinarną podróż po Helladzie! Souvlaki, tzatziki, oliwki i grecka muzyka rozbrzmiewały w murach naszego domu. Pełna radości atmosfera, tańce przybliżyły nam słoneczny świat rodem z Morza Egejskiego!

Dziękujemy za udział w kolejnym odcinku: Wyspy Brytyjskie :) 

👉 Kiedy nuda zabija motywację...

I co z tym zrobić

Ta aktywność zawsze się sprawdzi ;) 

Gra w karty to znacznie więcej niż tylko rozrywka – to proste, a jednocześnie bardzo skuteczne narzędzie stymulujące umysł seniora. Odpowiednio poprowadzona rozgrywka angażuje pamięć, uwagę, myślenie logiczne oraz kompetencje społeczne, a przy tym budzi emocje i przywołuje wspomnienia.

Warto zacząć od rozmowy: zapytać seniora, czy lubi grać w karty i jakie gry są mu najbliższe. Często okazuje się, że ma swoje ulubione tytuły z młodości. Zdarza się też, że senior zaproponuje grę, której zasad nie znamy – i to doskonały moment terapeutyczny. Poproszenie seniora o wytłumaczenie reguł aktywizuje pamięć długotrwałą, funkcje językowe i poczucie sprawczości. Senior staje się ekspertem, a nie tylko uczestnikiem zajęć.

Szczególnie dobrze sprawdzają się karty w dużym formacie, które są czytelne i wygodne w użyciu. To wartościowe wsparcie w pracy z osobami z demencją. W zależności od etapu choroby karty można wykorzystywać na różne sposoby:
– jako element stymulacji manualnej, pozwalając choremu swobodnie przekładać i układać karty na stole,
– do prostych zadań poznawczych, takich jak segregowanie według koloru lub symbolu,
– jako punkt wyjścia do rozmowy i wspomnień, nawet bez klasycznej rozgrywki.

Dzięki swojej elastyczności gra w karty pozwala dopasować poziom trudności do aktualnych możliwości seniora, zachowując przy tym godność, sens i autentyczną przyjemność z działania. To przykład aktywizacji, która nie infantylizuje, a realnie wspiera funkcje poznawcze i emocjonalne.

❌ Te 3 błędy rujnują aktywizację seniorów...

Nr 2 popełniamy prawie wszyscy

Aktywizacja seniorów nie zawsze działa tak, jakbyśmy chcieli.
Czasem mimo dobrych chęci widzimy brak zaangażowania, znużenie albo wycofanie.

Bardzo często problem nie leży w seniorach, tylko w podejściu do... zabawy.

Dziś przyglądamy się 3 błędom, które potrafią całkowicie zrujnować nawet najlepiej zaplanowane zajęcia.

❌ Błąd 1: „Zabawa to strata czasu"

To jedno z najczęstszych przekonań. Skupiamy się wyłącznie na ćwiczeniach „terapeutycznych", zapominając, że zabawa jest naturalnym sposobem uczenia się i aktywizacji – także u dorosłych i seniorów.

Dobrze zaprojektowana zabawa uruchamia emocje, zwiększa koncentrację, sprawia, że senior chce wracać na zajęcia. Bez niej aktywizacja szybko staje się obowiązkiem, a nie doświadczeniem.

❌ Błąd 2: Infantylizacja – „jak dla dzieci"

Druga skrajność jest równie szkodliwa.
Chcąc „zachęcić", sięgamy po pomoce, które są nieadekwatne do wieku i doświadczeń seniorów.

Efekt? Zamiast radości pojawia się opór, poczucie bycia traktowanym niepoważnie, wycofanie z zajęć.

Seniorzy potrzebują prostych, ale godnych i estetycznych narzędzi, które odnoszą się do ich realnego życia, a nie do dziecięcego świata.

❌ Błąd 3: Brak celu i sensu

Zabawa „dla zabawy" też nie działa. Senior musi wiedzieć (nawet intuicyjnie), po co coś robi. Najlepiej sprawdzają się aktywności, które nawiązują do codziennych czynności, dają szybkie poczucie sukcesu, pozwalają działać własnymi rękami.

Właśnie dlatego w Senior Lux stawiamy na pomoce, które:

• aktywizują,
• nie infantylizują,
• wspierają realne funkcje poznawcze i manualne.

Praca pomocowa bywa nazywana misją.

Opieka nad bliskim często nazywana jest obowiązkiem.

Ciche obciążenie zawodów pomocowych

• empatia wymaga energii,
• regulowanie emocji podopiecznych obciąża układ nerwowy,
• ciągła odpowiedzialność wyczerpuje,
• bycie „tym silnym” bywa samotne.

Wypalenie to proces, nie wydarzenie

• Skraca się cierpliwość.
• Pojawia się drażliwość.
• Znika satysfakcja z pracy.
• Myśli stają się bardziej cyniczne.
• Pojawia się obojętność jako mechanizm ochronny.
• Odpoczynek przestaje regenerować.

💔 Współczucie też może boleć

• nadmierną odpowiedzialność za innych,
• trudności z „wyłączaniem pracy” po godzinach,
• problemy ze snem,
• napięcie somatyczne (bóle głowy, karku, brzucha),
• wycofanie z relacji prywatnych.

Mit silnego opiekuna

• „Inni mają gorzej.”
• „Nie mogę narzekać.”
• „To moja praca.”
• „Sama/sam to wybrałem.”

Ale dziś chcemy zadać jeszcze jedno ważne pytanie:
kto opiekuje się tymi, którzy opiekują się chorymi?

Opieka i aktywizacja to nie „tylko praca”.
To ciężar, który niesie się sercem i ciałem.
To odpowiedzialność, której nie da się zostawić za drzwiami po pracy.

Może warto zapytać siebie: „Jak ja się czuję? Jakiego wsparcia najbardziej mi potrzeba”

Bo troska powinna działać w obie strony.

Praca z osobami z niepełnosprawnościami i seniorami to ogromna odpowiedzialność – ale też realny wpływ na ich samopoczucie, sprawność i radość z codzienności.

Dlatego dziś dzielimy się 3 prostymi, sprawdzonymi sposobami na aktywizację podopiecznych, które możesz wykorzystać zarówno w pracy grupowej, jak i podczas zajęć indywidualnych.

1. Aktywizacja umysłu – małymi krokami, ale regularnie

Ćwiczenia pamięci i koncentracji nie muszą być trudne ani „szkolne". Najlepiej sprawdzają się:

• krótkie quizy i zagadki,
• gry pamięciowe,
• puzzle o większych elementach,
• rozmowy wokół wspomnień i skojarzeń.

Klucz to regularność i pozytywne emocje, nie presja wyniku.

2. Stymulacja sensoryczna – angażuj zmysły, nie tylko głowę

Dotyk, zapach, dźwięk i kolor mają ogromny wpływ na koncentrację, nastrój, poczucie bezpieczeństwa seniorów (szczególnie z demencją).

W zajęciach świetnie sprawdzają się:

• piłki i kostki sensoryczne,
• tablice i zestawy o różnych fakturach,
• ćwiczenia zapachowe i relaksacyjne.

3. Aktywizacja przez twórczość i działanie

Zajęcia kreatywne poprawiają motorykę małą, dają poczucie sprawczości, sprzyjają rozmowie i integracji grupy. Nie chodzi o „ładny efekt", ale o proces i zaangażowanie podopiecznych.

Stowarzyszenie Wspólna Przyszłość poszukuje pracowników na stanowiska:

Opiekun osób niesamodzielnmych/niepełnosprawnych

Asystent osobisty osób z niepełnosprawnoscią

Pracownik do rozliczeń projektu

Kontakt: 694785414, email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.